Strona Główna Aktualności Kamea – krótka historia

Kamea – krótka historia

1491

Kamea (arab. kamma, czyli garb, wypukłość) – jest to gemma, szlachetny lub ozdobny kamień ozdobiony reliefem wypukłym. Do wyrobu kamei najchętniej używano kamienia składającego się z dwóch różnobarwnych warstw – onyksu, sardonyksu lub karneolu, gdzie warstwa ciemniejsza stanowiła tło przedstawienia, które opracowywano w warstwie jaśniejszej (białej).

W Mezopotamii wykorzystywano kość słoniową, glinę i wosk. Jako materiał wykorzystywano również skorupy muszli i koral. Pierwsi podobno robili kamee Babilończycy, a Fenicjanie przenieśli tę trudną sztukę i miłość do rzeźbionych kamieni do Egiptu.

Grecy w epoce hellenistycznej oraz Rzymianie wykonywali kamee służące głównie dla ozdoby; odnaleziono kilka kamei tego rodzaju, które przed­stawiają wizerunki z profilu rzymskiego cesarza Augusta.

Sztuka wykonywania kamei, znana dobrze już w średniowieczu, rozwinęła się na szeroką skalę w renesansie. Rytownicy gemm zatrudniani byli przez włoskich mecenasów sztuki, takich jak na przykład Lorenzo de’Medici,

W XVI wieku modne stały się medaliony portre­towe, które noszono na łańcuszkach lub wstęgach zawieszonych na szyi. Umieszczano w nich często kamee osadzane w oprawie zdobionej szlachetnymi kamieniami.

Kameami dekorowano różne elementy biżuterii, od brosz i wisiorków po pierścienie. Poza gemma­mi, płaskorzeźby wykonywano także w innych ma­teriałach, takich jak kryształ górski, koral i gagat, które oprawiano następnie podobnie jak kamee. Francuska technika zdobnicza, zwana cameo habille polegała na wykonywaniu w powierzchni dużego kamienia reliefu z wizerunkiem ludzkiej głowy, a następnie uzupełnieniu go naszyjnikiem, ozdobą włosów lub kolczykami wykonanymi z małych gemm.

Klejnoty tego rodzaju były szczególnie modne w XIX wieku.

Kamee prezentowane w tekście można kupić tutaj: http://antiquebizu.eu/index.php?kategoria=222

PODOBNE ARTYKUŁY

BRAK KOMENTARZY

Odpowiedz